باب چهارم : در شناخت عادت عادت قوتيست كه بر مىانگيزاند آدمى را بر كردن امرى كه ملايم عقل يا هواى او شده باشد ، به تكرار و موانست ، بعد از آنكه ملايم نبوده باشد يا ملايمت او زياده شده باشد ، بعد از آنكه كمتر بوده باشد ، خواه آن امر موافق مقتضاى عقل يا شرع باشد يا نه ، مقبول خردمندان باشد يا نه ، سودمند باشد يا نه ، پيروى او آن را قوت مىدهد و زياده مىگرداند ، و ترك او آن را ضعيف و كم مىكند تا به حدى كه بر طرف شود و زايل گردد . * * *